Vannacht weer goed geslapen, Carla een stuk minder. Op de momenten dat ik wakker lig schieten en allerlei gedachten door mijn hoofd. Nou ben ik al een behoorlijke ADHD’er maar dat het zo’n chaos kan zijn in je hoofd dat wist ik niet. Beelden van mijn begrafenis wisselen af met beelden waarin twee bejaarde mensen, Carla en ik, aan het strand lopen. Bizar wat je hersens in halfslaap allemaal verzinnen.
Alle cliché’s die je kent van verhalen van kankerpatiënten komen langs: waarom ik, boosheid en woede, verdriet over degenen die je achter moet laten als het einde verhaal is, het gevoel van onrechtvaardigheid omdat je (oudere) mensen kent die stevig roken, drinken en ongezond leven en zo nog een paar. En dat allemaal door elkaar heen.
Vandaag de Pet- en CT-scan gehad. Was niet moeilijk, op het moment na dat ik 20 minuten met met mijn armen boven mijn hoofd moest liggen na. Pijn in de schouders en vooral last van mijn stenose. Carla haalde mij op met een verse kaasstengel van de warme bakker (ik moest nuchter zijn vanmorgen) en om 12:00 uur stonden we weer buiten in de zon.
Thuis liggen er weer kaarten op de mat. Een mooie zelfgemaakte van Amber en een hele toepasselijke van Caroline en Wil: “Ik kan er wel omheen draaien maar het is gewoon K*T!”. Die begrijpen mijn humor:-) zoals de meeste van onze familie en vrienden.
Carla heeft ontdekt dat een ijzertekort restless legs (RLS) kan veroorzaken, en dan vooral in de avond. Chapeau voor Carla want dat is voor mij het slechtste deel van de dag waarop ik een groot deel van de avond sta, omdat ‘schopbenen’ en schokken door mijn lijf het zitten bijna onmogelijk maken. Dinsdag maar eens bespreken met de neuroloog waarmee ik een afspraak heb voor mijn heftige RLS symptomen. Vrijdag de 15e krijg ik een ijzerboost via een infuus. Kijken of het RLS gedoe dan stopt.
Nu even een paar dagen geen ziekenhuis meer en vanmiddag lekker samen in de tuin geklooid. Die moet af voor de chemo’s beginnen vind ik. De telefoon gaat: Stefan uit België belt: ‘kwam zomaar bij mij op” en haalt Carolien erbij. Erg fijn om die twee even te zien en te spreken. Normaal spreken we elkaar op El Zorro, inmiddels al een paar jaar en wij houden van deze warme Belgen.
Daarna nog even naar de Dekatuin en de Lidl. Thuis wacht er weer een doos voor de deur, dit keer met een prachtige bos bloemen van onze kinderen. Dus weer even janken. Na de zelfgemaakte pizza komt Gina, een collega van Carla met 2 prachtige planten voor in de tuin. Na de koffie met Gina hebben we Caroline en Wil vanuit Spanje een tijdje aan de lijn. Heel fijn om iedereen weer te zien, al is het online.
Als de komende dagen zo druk zijn komen we ze wel door, nog 5 nachten tot Victory Day of Doomsday…
