Er zijn van die dagen dat alles mee zit. Omdat het ’s morgens hagelt hoeven we niet op de fiets naar het NoordWest in Alkmaar maar ‘moeten’ we lekker met de auto. Onderweg bijna alle stoplichten op groen zodat we meer dan ruim op tijd zijn, dus Carla hoeft niet in de stress op haar PB te gaan… En dan is ook nog de slagboom van de parkeergarage defect waardoor we gratis mogen parkeren!
Wat wil je nog meer zou je denken. Nou, de bevestiging van de MDL dat AI en Amber de juiste conclusies getrokken hebben. Met AI weet je het nooit maar in Amber hadden we alle vertrouwen. En terecht zo bleek tijden het gesprek met de MDL.
We zitten dit keer met dezelfde MDL die mij in 2020 vertelde dat ik maar met mijn ‘onrustige darmen’ moest leren leven, een probleem dat ik zelf heb opgelost door koolhydraatarm te gaan eten. Een beetje een bitch vonden Carla en ik, want nogal kortaf (ook in informatie) en in staccato sprekend zonder een spoortje warmte. De twee eerdere MDL artsen waren empathischer en kwamen prettiger over. Maar goed, de boodschap was zoals we verwachtten: een tumor zonder uitzaaiingen oftewel een behandelbare slokdarmkanker. Heel fijn om deze bevestiging te krijgen!
Dan gaat het snel. Omdat ik gisteren bij het Amsterdam UMC (AUMC) ben aangemeld wordt ik al gebeld op het moment dat ik de spreekkamer van de MDL in loop. Een uurtje later wordt ik teruggebeld. Aanstaande vrijdag 15 mei mag ik bijna de hele dag opdraven op de VU locatie van AUMC. Intake, gesprekken met verpleegkundigen en arts, bloedonderzoek en nog wat testjes en daarna weer gesprekken. AUMC gaat de diagnose die het team van artsen van de NoordWest ziekenhuisgroep Alkmaar/AUMC nog een keer tegen het licht houden. Super dat er zo’n tempo in zit.
Maandag ga ik van de case manager uit Alkmaar te horen krijgen wanneer de chemo’s en bestralingen starten, de verwachting van de MDL is dat dit heel snel gaat gebeuren om de tumor te laten slinken. Wat ons betreft ook ergens volgende week.
Ik kan nu in elk geval mijn ticket naar Alicante voor aanstaande maandag omboeken naar ergens in 2027. Als het duidelijk is hoe het behandelproces eruit ziet kunnen we bepalen of er nog een mogelijkheid is om neer El Zorro te gaan. Volgens de websites van het NoordWest en het AUMC zitten er 8 tot 12 weken tussen einde chemo’s/bestraling en operatie. We zien het wel, eerst maar eens als de donder de behandeling starten.
Koen, Bente, Opi, Isabel, Koen, Juna, Polly en Bo komen gezellig lunchen. Heerlijk dat ze nu allemaal zo in de buurt wonen. Ook heel fijn om met elkaar dit nieuws tijdens de lunch te bespreken, dat is toch anders dan bellen of appen. Ook alle ‘succes’ en ‘sterkte’ berichten van gisteravond en vanmorgen waren fijn om te krijgen. Het helpt niet voor de behandeling maar zorgt wel voor dat je het gevoel hebt dat iedereen probeert een steentje bij te dragen en de zwaarte wat te verlichten. Alsof we er niet alleen voor staan…
De rest van de dag zullen we proberen iets van een overzicht te maken van wat ons de komende tijd te wachten staat, hoewel we dat pas echt weten als de volgende stappen in de behandeling concreet gemaakt zijn.
(het is van daag (pre)Victory day omdat de échte Victory day pas komt als alles achter de rug is met een positieve afloop).
