Dag 22 en 23, 23 mei 2026, de roller coaster dendert voort….

Als het goed is heb ik tot volgende week dinsdag niets te melden, zo eindigde ik de blog van dinsdag. Wij verwachtten dat de koorts veroorzaakt werd door de reactie op het ijzerinfuus en dat zou 3 tot 4 dagen moeten duren.

Omdat we het niet vertrouwen belt Carla donderdag het Amsterdam UMC. We moeten om 10:20 uur bloed prikken en hebben om 11:20 uur een afspraak met de oncoloog. Ik heb nog steeds 39+ graden koorts en voel mij ellendig. De oncoloog stelt een aantal vragen en besluit mij over te dragen aan de specialistische spoedeisende zorg.
Om een lang verhaal iets in te korten: van 11:00 uur tot 17:00 uur word ik binnenstebuiten gekeerd: longfoto’s, echo’s van mijn longen, 3x bloedonderzoek, urine onderzoek en een aantal fysieke onderzoeken. Vanwege de staat waarin ik verkeer en de aanhoudende hoge koorts is het een enorme opgaaf, zeker ook voor Carla. Vooral het wachten op de volgende arts of stap is uitermate vervelend. Ik weet soms niet meer hoe ik moet zitten of liggen.

Uiteindelijk wordt er een longontsteking vastgesteld. Die kan veroorzaakt zijn doordat er tijdens de gastroscopie van dinsdag maagzuur in mijn longen gelekt is. Ik krijg een antibiotica-infuus en -kuur en mag naar huis. We zijn alletwee kapot maar weer onder de indruk van de efficiency. Er gebeurt zo veel op zo’n dag, zijn veel artsen en verpleegkundigen bij betrokken en iedereen heeft de cursus empathie met goed gevolg afgelegd.

Na een rustige nacht en ochtend belt het VU om 14:00 uur: ze hebben iets in mijn bloed gevonden en willen mij acuut opnemen. Dus deze update typ ik terwijl Carla mij naar Amsterdam brengt.

Zo heb je een onbezorgde leven, zo heb je de diagnose slokdarmkanker, zo is er weer licht aan het eind van de tunnel want niet uitgezaaid en maak je fijne wandelingen en motortochten en zo giert de roller coaster weer naar beneden.

Wordt vervolgd…

Update 17:30 uit het VUmc. Nadat er weer bloed afgenomen is kwam er na een uur een internist langs. De reden dat ze mij nu weer wilden zien is dat er een bacterie in mijn bloed aangetroffen is: sepsis. Dat kan levensbedreigend zijn. Carla verschoot meteen want een man van een van haar collaga’s heeft recent op het randje gelegen.

Na overleg met de dienstdoende oncoloog kregen we de volgende conclusie te horen. 

• Er zit een pneumokok in mijn bloed
• De antibiotica die ik nu krijg reageert de bacterie heel goed op
• Er is geen sprake van een ‘echte’ scepsis maar een bacteremie en die is over het algemeen goed te bestrijden.
• Alle bloedwaarden van vandaag wijzen erop dat de behandeling goed aanslaat
• Als de koorts weer stijgt, duizeligheid toeneemt of ik verward wordt, moeten we meteen bellen.

Kortom, ik mag naar huis. Wij zijn blij met de minst slechte uitslag, het went al, blij zijn met de minst slechte uitslag bij een tegenslag.