Het eerste weekend na de chemoradiatie krijgen we (eindelijk) weer ons oudste kleikind Juna te logeren. Dat was erg lastig gedurende de vijf weken behandeling, en we genieten er erg van. Juna ook trouwens.
Zondagochtend gaan we met Juna naar De tuin van Kapitein Rommel in Castricum. Een soort van mini sprookjesbos gerund door 50 vrijwilligers. Erg leuk gedaan en Juna geniet, al durft ze niet in het bootje over de vijver van de Heen-en-Weer wolf van Pluk van de Pettenflat. Maar ze maakt wel een lekkere pan Heksensoep.
Nadat we Juna weer thuis afzetten gaan we op de terugweg langs Opi Ab omdat we 3 weken naar Spanje gaan. En ten slotte doen we nog een koffietje bij Annelies en Aad in Koog aan de Zaan, altijd gezellig!
Langzamerhand begin ik bij te komen van de afgelopen vijf weken. Mijn slokdarm is wat gevoelig maar verder dan een twee en een half op de schaal van tien kom ik kwa pijn niet. Dus meer overgevoelig, erg fijn ook weer. Dat zou nog een week of twee kunnen aanhouden.
Dinsdag vertrekken we om 06:30 richting station Heiloo om naar Schiphol te gaan. Na een prima vlucht landen we 20 minuten eerder dan gepland op Alicante waar onze KIA klaar staat. Rond 15:00 uur komen we mét boodschappen op El Zorro aan.
Als we de yurt opendoen wordt het spannend: to mouse or not to mouse? Jawel, er is weer een muis geweest. Of misschien wel twee. Er liggen poepjes in de laden van de ladekasten, in het keukenkastje en onder het bed. Géén muis in het bed want dat hadden Henriëtte en Andries afgehaald en het beddengoed in plastic kisten onder het bed opgeborgen. Heel fijn.
Later ontdekken we nog gedroogde olijven in de wasmand en een aangevreten onderlaken dat daar in lag. We sporen een gat op waardoor de muis naar binnen gekomen moet zijn en zetten er een muizenval voor.
Omdat ik toch wel erg vermoeid ben van het reizen maakt Carla het meeste schoon. Aan het eind van de middag is alles spic & span en gaan we bij Denise en Peter, de eigenaren van El Zorro, koffie drinken. Heel fijn om elkaar weer te zien.
De eerste dagen rommelen we wat rond de yurt en slaap ik veel. Kennelijk duurt het toch nog wel even voordat ik weer wat energie terug krijg. Ook heb ik de eerste dagen in tegenstelling tot de afgelopen jaren wat last van de warmte. Het is op donderdag dan ook 38 graden op El Zorro en 40 graden in Lorca, de grote(re) stad in de buurt waar we regelmatig heen gaan. We zien de rook en ruiken de brand in de buurt van Bedar, waar inmiddels 12 doden en 23 vermisten zijn te betreuren. Echt verschrikkelijk.
Omdat er een lampje gaat branden in de KIA ga ik vrijdag langs de KIA garage in Lorca. Blijkt dat het een waarschuwing is dat er iets met de roetfilter en/of katalysator aan de hand is. Gelukkig kan ik voor maandag over een week, 20 juli, een terecht voor een beurt en het oplossen van de storing. In Nederland duurde dat de laatste keer 7 weken. De garage beveelt aan om tot 20 juli niet meer te rijden, dus we zitten een weekje vast in de yurt tenzij we een van de auto’s van Denise en Peter lenen, wat altijd mag.
Dan is het natuurlijk ook weer tijd voor graafwerk! De afgelopen jaren wordt El Zorro geplaagd door lekkages in het uitgebreide en helaas niet goed gedocumenteerde waterleiding netwerk. Vooral het deel wat er al lag voordat Denise en Peter dit landgoed kochten is een raadsel. Er lekt weer in fors tempo water weg. Water dat per vrachtwagen gebracht word á €10 per kubieke meter, dat is altijd een ramp. Dus gaan we weer graven, zoeken en kijken of we het op kunnen lossen. Zondagochtend graven Carla, Peter en ik een knooppunt op en krijgt de Cantina weer water omdat we in de leiding die verderop moet lekken een afsluiter kunnen plaatsen. Nou nog ‘alleen’ maar pakweg 200 meter leiding opgraven en het lek opsporen….
We zitten nu ruim een week na de behandeling en ik krijg zo langzamerhand mijn energie weer terug. Het is weer heerlijk op ‘onze berg’ en het is heel stil op de camping. Gelukkig zijn onze favoriete Belgen Carolien en Stefan er weer met hun jongens, en nog wat andere vaste gasten. Het voetbal kijken in de Cantina is dan altijd weer een feestje.
We sluiten het weekend af met een bezoek van een vos, die lekker voor onze boeddha gaat liggen. Als ik de overkapping uit loop kijkt hij (of zij) mij aan en blijft lekker liggen. We hebben dus een soort van huisvos (vulpes vulpes domicilium). Overigens hadden we ook een mooie parelhagedis in de douche emmer. Ik schat een centimeter of 25 met staart. Gelukkig nog geen schorpioenen tegengekomen.
Tot volgende week!
Heerlijk op Zorro, geniet ervan en rust lekker uit.
Groetjes, Petra & Erik
fijn dat je energie weer terug komt. Neem ook maar even tijd en rust om beetje bij te komen van alles.
en als dat ergens kan dan is het wel in jullie paradijsje. 😍
Dat moet toch een heerlijk gevoel geven om weer in Spanje te zijn en bezig te zijn met waterleidingen, muizen, vossen, katalysatoren en zo ipv chemotherapie, bestraling en ziekenhuizen. Die branden bij Almeria waren idd echt verschrikkelijk en het is pas half juli. Wij zijn in het Zaantje maar we kiezen er ’s avonds om binnen te eten ipv op ons terras ad Zaan. Anneke en ik wensen jullie nog een hele mooie en gezellige tijd op el Zorro. Grappig die naam, af en toe trekt dat kennelijk toch bij die dieren. Veel plezier!