Dag 44 tot en met 47, 16 juni 2026, een mooi feestje!

De afgelopen dagen is er niet heel veel gebeurd. Het weekend was rustig. Op zaterdag thuis wat aangeklooid en een paar uur voor de Overkoepelende Vereniging van Eigenaren gewerkt. Voor de context: in onze wijk hebben we 20 ‘bosvilla’s’ met drie, vier of vijf woningen en elke bosvilla is een VvE. De overkoepelende VvE, waarvan ik de voorzitter ben, regelt de opstalverzekering en de contacten die een collectief karakter hebben, zoals met de gemeente en de warmteleverancier Eteck. Met die laatste gaan we een heftig traject in want Eteck wil de warmtepompen (één per bosvilla) vernieuwen en vraagt een hele hoge bijdrage aan de VvE’s. Met een werkgroep werken we aan alternatieven en de voorbereiding van de onderhandelingen met Eteck.
Op zondag naar (schoon)vader Ab om even een bakkie te doen verder rustig aan gedaan.

Maandag het ziekenhuis ritueel: bloed prikken, uurtje wachten, afspraak met de verpleegkundig specialist en bestralen. Het gesprek met de verpleegkundig specialist is plezierig. Niet alleen de dame in kwestie is een prettig mens, maar ook haar oordeel over mijn conditie en de bloedwaarden is positief. De bloedwaarden zijn prima, en ik krijg groen licht voor de volgende chemo aanstaande woensdag. Yippie.
Ook vraagt zij naar mijn slokdarm. Gaat het nog goed? Heb ik ‘passage klachten’ ofwel, krijg ik al mijn voedsel zonder pijn de slokdarm door? Ik geef aan dat ik wel iets voel ter hoogte van de tumor na 8 bestralingen, maar niet meer dan een 2 op een schaal van 1 tot 10. Dus geen echte klachten, maar het is meer dat ik voel dat er iets zit. Op mijn vraag of ik kan verwachten dat ik naarmate de bestralingen vorderen wel klachten en pijn kan verwachten, antwoordt zij dat dit niet persé hoeft. Het kan zijn dat het hierbij blijft, ook na de komende 15 bestralingen. En als ik toch last en pijn ga krijgen dan kan ik sterke pijnstillers krijgen.

Dinsdag ga ik vroeg op pad omdat ik om 08:30 uur op de rol sta voor de bestraling. Dat is op eigen verzoek want we hebben een bijzondere dag vandaag. Isabel en Koen trouwen vandaag in Heiloo! Ze houden het klein, dus alleen de wederzijdse ouders en broer en zus met aanhang en kinderen én natuurlijk ook opa Ab, oftewel opi zijn erbij. Isabel en Koen hebben ringen laten maken van de oude trouwringen en wat oude sierraden van Ab. Natuurlijk is het dan ook Ab die de ringen tijdens de ceremonie aan het bruidspaar mag geven. Een emotioneel moment!

Na de plechtigheid gaan we lunchen met z’n allen op het terras van Herberg Jan, HBJ voor Heilooënaren. Vanwege de aanwezigheid van de kleinkinderen, die terecht niet herkenbaar op social media terecht mogen komen, heb ik van die lunch geen foto’s. Maar gezellig was het!

’s Middags wordt ik gebeld door de casemanager van het VUmc. Vorige week hebben wij ook contact gehad en de afspraak is toen gemaakt dat we vandaag wat data zouden vastzetten. Met de slag om de arm dat die data moeten passen in de agenda’s van de PET scanner en de oncoloog, om de resultaten te bespreken.
De scan gaat zij proberen te plannen op 31 juli. Als dat lukt dan zouden wij, indien ik mij goed voel na het chemo- en bestralingstraject tot 30 juli naar Spanje kunnen. De bespreking van de resultaten van de scan valt daarna samen met de voorbespreking van de operatie, en dat gesprek moet in Amsterdam plaats vinden. De case manager gaat proberen dat gesprek op woensdag 5 augustus te plannen, zodat ik, bij een goede uitslag, vanaf 6 augustus tot de operatie nogmaals naar de yurt zou kunnen.

Morgen gaan we weer gif halen en bestralen en donderdag en vrijdag bestralen. Ik zal niet veel te vertellen hebben dus ik schat in dat er ergens rond medio volgende week een nieuwe blog verschijnt.

Dus bij deze adviseer ik alle lezers de komende dagen te genieten van het mooie weer, want het wordt eindelijk een beetje zomer!