Dag 40 tot en met 43, 12 juni 2026, de sleur en een vooruitblik

De bestraling op dinsdag 9 juni voelt inmiddels als een sleur: auto in, 40 minuten filevrij naar Hoorn, aanmelden, hooguit een kwartiertje wachten, 10 minuten onder de bestraling, auto in, 40 minuten filevrij terug. Omdat het VUmc en eigen ingang ‘Radiologie’ heeft aan de achterkant van het ziekenhuis hoeven we niet in de grote (en drukke) parkeergarage te parkeren maar mogen we met een pasje 5 weken lang achter het ziekenhuis staan. Erg luxe!

De bestraling duurt geen 10 minuten maar hooguit 90 seconden. Eerst wordt ik met behulp van laserstralen en de 6 minuscule getatoeëerde puntjes op mijn torso goed gelegd. Daarna verdwijnen de verpleegkundigen naar hun tegen straling beschermde controle kamer. Dan draaien er allerlei platte platen en grote ronde scanners om mij heen en wordt er eerst een scan gemaakt. Elke handeling wordt via een speaker aangekondigd: “we maken nu de scan”, “de tafel gaat bewegen” (die wordt nog in de laatste goede positie gezet) en ten slotte “we starten nu de bestraling”. Alles bij elkaar dus 10 minuten.

De chemo op woensdag 10 juni is al weer de tweede. Een uur voor de chemo moet ik 2 soorten pillen innemen tegen de bijwerkingen waaronder misselijkheid. Vandaag blijkt dat er iets mis gegaan is vorige week, want ik moet 1 tablet Levocetirizine (L) innemen en 2 tabletten Dexamethason (D). Er komt uit het L doosje een strip waaruit er 1 tablet ontbreekt, dus dat klopt. Uit het D doosje komt echter ook een strip met de L tabletten waaruit er 2 ontbreken. Ik heb vorige week dus 3 L tabletten en geen D tabletten ingenomen…. Wellicht dat ik mij daarom vrijdag en zaterdag niet helemaal top voelde.

Vandaag gaat alles prima. Het is weer ronduit gezellig op de dagbehandeling en het gif gaat naar binnen zonder dat ik er iets van merk. De verpleging is warm en we hebben een leuk gesprek met Gaby die mij vorige week ook begeleide. Zij komt uit Portugal, is tegen de 60 en erg belangstellend. Ook de catering is weer prima.
Omdat ik nu de juiste tabletten heb ingenomen heb ik helemaal nergens last van. Integendeel. Ik vraag voor de grap of ze geen placebo-gif gegeven hebben, want ik voel mij per uur beter en energieker. Na pakweg drie uur zijn we klaar en gaan we naar de bestraling. De rest van de dag ben ik een beetje hyper en heb zelfs tegen middernacht nog geen slaap. Ook de rest van de week voel ik mij helemaal ok.

Aan het eind van de middag hangt er weer heerlijke catering aan de voordeur. Bianca, een vriendin die vlak in de buurt woont, heeft voor ons nasi gemaakt. Vorige week was ik vergeten te melden dat we op de chemo-dag tomatensoep kregen van haar. Zo lief, en erg lekker!

Inmiddels hebben we ook inzicht in het komende traject. Ik zoek contact met de casemanager Myrthe van het VUmc en die schetst de volgende stappen: op 3 juli heb ik de laatste bestraling. Op 31 juli staat er een PETscan gepland om de status van de tumor te bekijken en vast te stellen of er nog steeds geen uitzaaiingen zijn dus dat is weer even een spannend moment. De operatie staat gepland voor de eerste week van september. Ik geef aan dat wij tussendoor als het kan heel graag naar onze yurt in Spanje willen, omdat we denken dat we daar heel goed kunnen bijkomen en aansterken. Myrthe geeft aan dat we dat vooral moeten doen en geeft ook aan dat ze nog wel wat flexibel kunnen schuiven met de operatie als het moet. Dat is een goed vooruitzicht.
Carla en ik besluiten dat we na de één na laatste chemo bekijken hoe het met mij gaat, zodat we de tickets van 1 juli naar Spanje kunnen omboeken naar 6 of 7 juli. Als blijkt dat ik langer de tijd nodig heb om na de chemo te herstellen gaan we een paar dagen later. Al met al een goed vooruitzicht, afhankelijk van hoe ik de komende chemo’s verdraag.

Aan de Overkoepelende Vereniging van Eigenaren van onze wijk waarvan 20 VvE’s lid zijn (85 appartementen) en ik al een aantal jaar de voorzitter ben, heb ik meegedeeld dat ik wegens mijn ziekte de komende tijd niet volledig beschikbaar zal zijn. Ook vertel ik dat er een bewoner bereid gevonden is om het bestuur tijdelijk te komen versterken om de continuïteit te waarborgen. Daarop volgen veel berichten van steun via What’sApp, mail, kaartjes en bewoners die mij op straat aanhouden. Weer heel lief allemaal. Inmiddels is het aantal blijken van steun in de vorm van bezoekjes, kaartjes, fruitmanden, planten, bloemen, doosjes bonbons , maaltijden en gelukspoppetjes opgelopen tot meer dan 80, wat een enorme steun is dat! Bijzonder is dat een van onze wijkgenoten ook slokdarmkanker heeft gehad en nu een buismaag heeft. Hij biedt aan om zijn ervaringen en tips met ons te delen en dat gaan we zaterdagavond doen.

Het komend weekend staan er nog wat werkzaamheden gepland voor de OVvE en volgende week wordt het weer de dagelijkse sleur van bestralingen en de chemo op woensdag. Maar ook een hele leuke gebeurtenis op dinsdag, wordt vervolgd. (cliffhanger!)