Dag 111, 26 augustus 2026, een spannende ochtend en lekker weer thuis!

Eerst even een terugblik op de afgelopen 8 dagen. Achteraf gezien zijn die omgevlogen, het is alsof ik gisteren met de anesthesist grapjes maakte (of eigenlijk hij met mij) over de operatie waarvoor ik op dat moment klaargemaakt werd. Dan is een een blanco stuk in mijn geheugen en het volgende moment word ik wakker op de High Care afdeling. Alsof er in die tussenliggende acht uur niets gebeurd is.

Gisteren werd er al gemeld dat ik vandaag naar huis zou mogen als mijn bloedwaarden goed zouden zijn. Om te bewijzen dat ik al weer aardig in conditie ben lopen we dinsdag naar de botanische tuin achter het VUmc. Na een waardeloze nacht, waarin ik door het gepiep in mijn longen en het gehoest geen oog dicht doe en Carla dus ook heel matig slaapt, vraag ik om vijf uur ’s morgens nog om een verneveling die ik de afgelopen dagen veel heb gehad. Dan krijg ik om zes uur mijn pijnstillers. Gelukkig, de nacht is voorbij.
Inmiddels lig ik nog maar aan één slangetje: de voedingssonde. Nadat het laatste antibiotica infuus is toegediend wordt de voedingssonde afgekoppeld en het laatste infuus verwijderd: ik ben vrij! Wat een heerlijk moment! Uiteraard hangt er wel een aansluiting voor de sondevoeding uit mijn linkerzij, maar daar heb ik geen last van zolang ik niet aan de pomp lig.

In de loop van de ochtend komt er een hele trits artsen en paramedici langs, inclusief een van de chirurgen die mij geopereerd heeft, de zaalarts, een chirurg uit het VUmc team die wil weten hoe het met mij gaat, de chirurg in opleiding die de intake gedaan heeft voor de operatie en een arts van de longafdeling. Het punt waarover besloten moet worden is de nog aanwezige hardnekkige hoest. De longarts constateert dat mijn longen nog behoorlijk vol zitten maar ook dat de symptomen langzaam afnemen. Omdat de ontstekingswaarden in mijn bloed enorm gedaald zijn acht de medische staf het verantwoord om mij te laten gaan. Yes!

Om half tien komt er een dame van Sorgente met een paar dozen. Sorgente levert de voedingspomp en voeding voor thuis, inclusief alle benodigdheden. We krijgen uiteg over de pomp die ik de komende weken ’s avonds en ’s nachts moet gebruiken om één liter sondevoeding binnen te krijgen. Overdag ben ik dus ‘unwired’ gelukkig, en de pomp heeft een batterij die 24 uur mee gaat dus ook ’s avonds en ’s nachts geen gedoe met stekkers.

Isabel, de verpleegkundige die vanochtend voor mij in charge is, maakt alles klaar voor ontslag. We krijgen een zooitje verbandspullen mee om de aansluiting van de voedingssonde en de laatste wond van een van de drains te verzorgen en een pak papieren met instructies en telefoonnummers. Als laatste is het wachten op de apotheek die de recepten komt brengen voor de pijnstillers en de puffer die wij bij onze eigen apotheek in Heiloo kunnen ophalen. Inmiddels hebben we ‘taxi Theo’ besteld die ons naar huis gaat brengen. We laten nog één keer onze blik gaan over de kamer waar we acht dagen geleefd hebben.
Tijdens het wachten hebben we teruggekeken op de afgelopen acht dagen en geconstateerd dat Nederlandse gezondheidszorg uitstekend georganiseerd is, een ziekenhuis als het VUmc een geoliede machine is en de zorgmedewerkers zonder uitzondering professioneel, vriendelijk en zeer gedreven zijn. Wat een geweldig land leven we toch in!

Theo is stipt om twaalf uur present (dank Theo!) en om kwart voor één stap ik ons huis binnen, toch wel wat uitgeput van de drukke ochtend. In de woonkamer wacht ons een verrassing. Isabel en Koen blijken de boel wat versierd te hebben, er staan bloemen van de (schoon)kinderen en de buren en een aantal lieve kaarten. Wat een heerlijke thuiskomst!
Het is voor mij nu op de bank liggen en Carla haar gang laten gaan. Als ik maar één vinger uitsteek word ik streng naar de bank verwezen. Stiekem wel lekker…

De komende dagen gaan we ons ritme thuis oppakken, met de sondevoeding in de avonden en nachten en zullen we alle medische handelingen zelf moeten verrichten: aansluiten en afkoppelen sondevoeding, schoonhouden (doorspuiten) van de sonde aansluiting in mijn linkerzij, verzorgen van de laatste wond van de thorax drain en het dagelijkse prikken tegen trombose. We hebben de afgelopen dagen samen goed geoefend dus het gaat ons lukken.

De volgende nieuwswaardigheid volgt na het bezoek aan de poli als we de uitslag van de kweek van de tumor en lymfeklieren krijgen, waarschijnlijk begin september.