Dag 32 en 33, 3 juni 2026, het eerste gif is binnen!

Gisteren, 2 juni, heb ik weer een gastroscopie ondergaan en zijn er voor de tweede keer 12 biopten genomen in het VUmc in Amsterdam. Voor de gastroscopie heb ik een gesprek met de onderzoekster van het Momento programma. De biopten van 20 mei worden vergeleken met de biopten van vandaag, en zo wordt vastgesteld of de Metformine, het van medicijn voor suikerziekte, het aantal afweercellen in de tumor vergroot heeft. Helaas zijn de integrale resultaten van het programma pas over een jaar beschikbaar, en niet op individueel niveau. Tegen die tijd ben ik inmiddels aan mijn nieuwe fysieke status (buismaag) gewend denk ik.

De rest van de dag rustig aan gedaan omdat ik een roesje kreeg voor de scopie. Verder kwamen er vandaag weer lieve kaarten binnen van Silvy en Paul (een grote kaart met Heel veel Sterkte), Aukje en Puk en een kaart van Bente, Sam, Juna en Polly met een paar mooie Happy Socks. De duimpjes op de sokken zijn een verwijzing naar mijn ‘I’m Fine!’ t-shirt met een duimpje omhoog wat Juna zo mooi vind en naar vraagt als ik het niet aan heb: “waar is I’m fine opa?”

Rond uur fietsen we naar Isabel en Koen voor een koffietje en natuurlijk om Bo even te zien. Altijd erg gezellig en deze keer hebben ze een verrassing voor mij: een mand met kadootjes om de chemo- en bestralingstijd door te komen, erg leuk! Er zit ook een lieve kaart bij met voor zowel Carla als mij een boodschap. Het leukste kado uit de mand trek ik morgen aan naar de eerste chemo, samen met de ‘I’m Fine!’ Happy Socks.

Woensdagochtend om 10:00 uur vertrekken we naar Hoorn voor de eerste chemo en bestraling. Ik ben erg nieuwsgierig hoe groot de impact van de chemo zal zijn. Carla was destijds dooziek van haar eerste chemo maar ik krijg nu een relatief lichte kuur is ons verteld. Het voelt goed dat nu daadwerkelijk de strijd tegen de kanker begonnen is! We zijn ruim op tijd en achter het ziekenhuis pal voor de ingang van de radiologie kosteloos parkeren, erg luxe.

We krijgen uitleg over de dag en we installeren ons met table hoofdtelefoon en boeken. Dan wordt het infuus gezet. Na een zoutoplossing krijg ik eerst Paclitaxel toegediend. Omdat deze chemo heftige reacties kan veroorzaken, beginnen ze langzaam en wordt bij het uitblijven van reacties de dosering opgevoerd. Ik merk er helemaal niets van en na pakweg 90 minuten gaat de Carboplatin erin. Ook daar merk ik niets van, maar dan ook echt helemaal niets. Op het moment dat ik dit schrijf, kwart over vijf, voel ik mijn nog steeds helemaal prima en energiek. In tegenstelling tot Carla die even uitgeteld op bed ligt…

Het t-shirt dat ik gisteren van Isabel en Koen kreeg moet iedereen om lachen. “dat is helemaal waar” is de meest gehoorde reactie. Altijd leuk om te merken dat de t-shirts met teksten die ik vaak draag gesprekstof opleveren en voor contact met anderen zorgen.

Rond 15:00 uur ben ik klaar met de chemo’s en gaan we naar de afdeling van VUmc voor de bestraling. Ik krijg een badge voor de slagboom voor de komende weken (ook weer zo luxe!) en de tijden voor morgen en vrijdag mee. En dan na een kwartiertje wachten mag ik onder het bestralingsapparaat. In een science fiction achtige omgeving neem ik plaats op een ligbank en wordt ik goed gelegd aan de hand van 6 getatoeëerde punten op mijn lichaam. Dan is het slechts een kwestie van een kwartiertje stil liggen waarbij het grote apparaat om mij heen draait. Ik voel ook hier helemaal niets van zoals aangekondigd.
Dan is de dag klaar en gaan we naar huis.